|
Babamı kucağıma aldım, çok hafif geldi, kilolarımız yaklaşık aynı olmasına rağmen rahatca taşıyabildiğimi düşündüm. Babam iyi olduğunu, kaygılanacak bir şey olmadığını söylüyordu. Ben ise onun hasta olduğunu, onu kucağımda taşıyıp bir yatağa yatırdım. Yüzü sarı idi. Sonra doğduğum ve çocukluğumun geçtiği evde, ahırda hayvanların olduğu yerde, ama bazı kişilerde var ancak o kişileri hatırlamıyorum, tehlikeli, zararlı birini (hayvan mı, insanmı hatırlayamıyorum) öldürmüşüm, öldürme anını hatırlamıyorum ama bıçakla onu parçalayıp yok ettiğimi, her yerin kan dolduğunu ve ellerimin de kan içinde olduğunu hatırlıyorum ama artık onun zarar veremiyeceğini düşünüp kendimi iyi hissetmekle birlikte yaptiğim şeyin suçluluğunu da duymuyorum ama uygunsuz bir şey yapmış olmanın ve ortaya çıkar mı acaba diye kaygı yaşadığımı hatırlıyorum. Aynı evde kuzenlerim bir dantel örneği yüzünden ciddi tartışıyor. Amcamın hanımı (hayatta kendisi) çok tahrik edici ve saldırgan davranıyor. Ben de onları barıştırma, arabulma çabası içinde kendimi görüyorum.
Etiketler: abi kan sarı hasta ahır
Muradınıza erişeceğinize ve babanızın yolundan gideceğinize
Yorum yazabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir. Lütfen buraya tıklayınız.
